Realizm, 19. yüzyılın ikinci yarısında romantizmin duygu ve hayale dayalı yaklaşımına bir tepki olarak ortaya çıkan, gerçekliği olduğu gibi yansıtmayı amaçlayan bir edebiyat ve sanat akımıdır. Bu akım, insanı ve toplumu idealize etmeden, süslemeden, gündelik hayatın içindeki gerçekleri ele alır.
Realizmin Özellikleri
Realist eserlerde, duygu ve hayal yerine gözlem, akıl ve nesnellik ön plana çıkar. Bu akımın temel özellikleri şunlardır:
- Gerçekliğin Önceliği: Olaylar ve karakterler, yaşamın içinden seçilir ve abartısız, doğal bir şekilde anlatılır.
Örnek: Gustave Flaubert – Madam Bovary - Toplum ve İnsan Gerçekliği: Yazarlar, bireyleri toplumsal çevreleri içinde ele alır; sosyal sınıf, çevre ve ekonomik koşulların insan davranışlarını nasıl şekillendirdiğini gösterirler.
- Nesnellik ve Tarafsızlık: Yazar, olaylara duygusal bir müdahalede bulunmaz; gözlemci bir tutumla gerçekleri aktarır.
- Detaycılık: Mekân, zaman ve karakter tasvirlerinde ayrıntılara önem verilir; gözlem gücü eserlere yansır.
- Toplumsal Eleştiri: Realist eserlerde çoğunlukla toplumun sorunları, adaletsizlikler ve yanlışlıklar eleştirel bir gözle işlenir.
Realist Edebiyatın Öncü Yazarları ve Eserleri
Batı Edebiyatı:
- Gustave Flaubert – Madam Bovary
- Stendhal – Kırmızı ve Siyah
- Lev Tolstoy – Savaş ve Barış
Türk Edebiyatı:
- Recaizade Mahmut Ekrem – Araba Sevdası
- Halit Ziya Uşaklıgil – Mai ve Siyah
- Samipaşazade Sezai – Sergüzeşt
Realist eserler, okura yalnızca bir kurgu sunmakla kalmaz; aynı zamanda insanın toplumsal ve bireysel gerçeklerle yüzleşmesini, hayatı tüm çıplaklığıyla görmesini sağlar.
Edebi Sevgi 
Yorum bırakın