O, şefkatli bakışlı peri,
Tatlı Pity, nerede geziyorsun şimdi?
Küçük kızın gözyaşında mısın
Yoksa yaşlı bir adamın iç çekişinde mi?
Senin sesin, tatlı bir melodidir,
Yumuşak rüzgârla fısıldayan bir ezgi.
Bir kalbi, en taş gibi olanı bile
Eritir, yumuşatır, incitir gizlice.
Kırılmış umutların gölgesinde yürürsün,
Yetim bir çocuğun başını okşarsın.
Zalimin çığlığında değil,
Mazlumun duasında varlığın parlar.
Ey Pity, eğer kalbimde
Azıcık da olsa yerin varsa,
Gel ve orayı mesken tut,
Seni arayan ruhumda uyandır umut.
Jane Austen – Acımaya Övgü

Yorum bırakın